Genel,  Şiir ve Hikaye,  Yazalım

Kaybettim Seni!

Kaybettim seni konulu şiir Bir gün bir davetiye geldi kapıma, Nedenini bilmeden bakakaldım bir anda. İşte! O an anladım, bir vedaydı bana bu aslında. Aldım elime küçük bir titreyişle, Açmak için uzandım isteksizce, İki damla yaş aktı o an gözlerimden yüreğime. Okudum binlerce kez, inanamadım gözlerime, İnanamadım, atılacak imzaya kalbine, İnanamadım, bir başkasına gideceğine. Haykırmak istedim, çıkmadı sesim. Boğazımda düğümlendi hıçkırıklarım. Gözlerimde yaşlarla hazırlandım, sana her gelişimdeki gibi, Bu sefer izlemek için gidişini. Yürüdüm kendimi bilmez adımlarla, Geldim benden gideceğin kapıya. Merdivenleri adım adım çıkarken, Anladım bir kez daha gidişini gönlümden. Bir anda karşımda buldum seni, gözlerim kenetlendi gözlerine. Gülümsedim bitkin, solgun yüzümle. Yaşlarımı sildim sen görme diye, Sonra geçtim, oturdum en kuytu köşeye. Uzun uzun izledim yüreğimden gidişini, O an tekrar yaşadım seninle olan günlerimizi. Arada bir yakaladığımda kaçamak bakışlarını, Ben buradayım, gitme dur dercesine baktım gözlerine. Ama duymadın çığlıklarımı, anlamadın sessiz yakarışlarımı. Son kez izledim seni doymak istercesine, Son kez izledim, yüreğime işlercesine. Ve bir sesti, geldi ölüm gibi. İşte! O günden sonra sevmedim ‘evet’leri, Bir kelime alıp götürdü diye seni. Enkaz gibi kalakaldım yerimde, Sadece gözlerim haykırdı ‘ben bittim’ diye. Son görevim için yerimden kalkınca, Bir kez daha öldüm, gözlerinle buluşunca. Yürümek istedim sana geleyim diye, Direndi ayaklarım, göndermek istemedi sensizliğe. Güçlükle gülümsedim yanına gelince, Uzattım elimi sonsuz kedere. Aşkı fısıldayan dudaklarım, mutluluklar diledi son gücüyle. O an son kez bakakaldım gözlerine, Hissetmek istedim mutluluğu gözlerinde. Neden diye baktın hüzünle, Dua ettim tüm kalbimle, o an gözyaşlarım akmasın diye. Son kez dokunduğum elini bıraktım güçlükle. Bir an önce gitmek istedim, Arkamı dönüp koşmak istedim sensizliğe. Koşarcasına çıktım, attım kendimi karanlığa, Susan dudaklarım başladı o an hıçkırıklara boğulmaya. Yol boyunca ağladı gözlerim, haykırdı dillerim, İsyan etti tüm benliğim, O an anladım her şeyim senmişsin. Senmişsin gülen gözlerim, konuşan dillerim. Seninmiş bu tutarsızca çarpan kalbim, Her şeyim senmişsin… Anladım, sen mutluysan mutlu, üzgünsen üzgünmüşüm. Bir an durakladım, kızdım kendime, Neden ağlıyorsun, o mutlu işte. Yalvardım Allah’a unutsun beni diye, Yalvardım, mutlu olsun diye bütün ömrünce. Ama kalbim isyan etti düşüncelerime. Ona bir başkası dokunacak, bir başkası bakacak diye gözlerine. Başını koyduğun omuzlara bir başkası yaslanacak, Bir başkası uyuyacak dizlerinde. O sevdiğin ellere bir başkası dokunacak sevgiyle, Konuşacak, gülecek, soru soracak senin yerine. Senin yerine sarılacak içine çekercesine, Senin yerine bakacak yüreğine işlercesine. Yeni doğan güne birlikte uyanacaklar, Birlikte kapayacaklar gözlerini geceye. Bir başkası alacak o kalpteki yerini, Bir başkası duyacak yanında nefesini. Kalbimle beynim arasında işte böyle gidip geldim, Kendime geldiğimde evdeydim. Sabaha kadar bekledim gözümü kırpmadan, Sabah olmasın istedim, umudum kalmadı yarından. Ağladı gözlerim hiç durmadan, Senin gidişine, benimse bitişime… Yıllar geçti sevgimin üzerinden, Ama geçmedi bu sevgi yüreğimden. Bıkmadı gözlerim kanlı yaşlar dökmekten. Küçük bir bakışla başlayan bu sevda kaçamağını, Atamadı gözlerim yüreğimden. Son nefesimde fısıldarken dudaklarım, İsmini duyacak dost edindiğim yalnızlığım. Gözlerin gelecek gözlerimin önüne, Sen, sen diyeceğim sonsuz sessizliğe. Ve veda edeceğim sensiz, seninle olan günlerime.                                         < E.Y. >    

Naçizane kendi yazdığım şiir. Şiirle ilgili yorumlarınızı yazarsanız çok sevinirim.

https://www.wattpad.com/user/emnylky

2 Yorum

Ne düşünüyorsunuz?

%d blogcu bunu beğendi: